Dagboek van Lou
een kleine prins als geen ander
  Hallo,
Mijn naam is Lou. Ik ben een jongetje dat de wereld met zijn hart bekijkt…
Niet altijd gemakkelijk voor mijn ouders. Ik ben dus blind en anders (geestelijk dan).
 
 
 

Zoeken

 

Archief

« april 2005 »
MaDiWoWoDonZaZon
123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930
 

Categorieën

 

Archieven per maand

Lou en kiele-kiele

 
 
 
 
 
 

Welkom op de "blogs" van Lou.


Zij zagen het levenslicht in het Frans in de herfst van 2003 en worden stuk voor stuk vertaald in uw taal.

Er zullen dus regelmatig nieuwe artikels verschijnen.
 

WAARSCHUWING


Met al mijn excuses voor wie het niet doorheeft, maar alle teksten worden bedacht en geschreven door mij (zijn papa).

Lou is daar momenteel niet toe in staat, zoals hij vandaag ook niet snapt wat een 'computer', 'internet' is, of zich lange tijd op een gesprek kan concentreren. Alleen de toekomst zal ons vertellen of wij erin zullen slagen om hem volledig te doen opnemen in de wereld waarin hij leeft.

Deze verhalen gaan dus wel over dingen en feiten die echt gebeurd zijn, maar ik leg ze uit op basis van zijn gedrag. Maar ik denk niet dat ik me vergis in die uitleg, want ik ken hem na vijf jaar nu wel al door en door.

Nog even dit : Lou en zijn gezin zijn Franstalig, de teksten zijn dus vertaald, maar de zinnetjes die hij zelf zegt worden vaak in zijn moedertaal opgenomen, want zo zegt hij ze ook letterlijk.

Meer informatie? Zien “lees mij”
 

BEDANKT


Zeker ook dank aan de Koning Boudewijnstichting (" Buiten categorie"). De nieuwe opmaak, de hosting en de vertaling waren enkel mogelijk dankzij de financiële steun van de stichting.
 
Veel dank aan Christine Leroy voor de vertaling.
 

RSS Feed

 

Visits


 
 

dinsdag 5 april 2005

113. Rewind ! (op de kinderopvang)

Ik babbel in de tegenwoordige tijd, ik babbel in de tegenwoordige tijd… Maar dat is papa’s schuld !

Ik heb veel te vertellen over mijn verleden, ook al moet ik toegeven dat ik niet zo sterk ben in herinneringen. Hoewel ik beetje bij beetje toch begin te babbelen over gebeurtenissen van enkele maanden geleden (zoals het bad dat leegloopt) .
Een jaar of meer teruggaan is dus moeilijk voor mij. Maar gelukkig is papa er om mijn geheugen op te frissen.

Ik zou jullie nu dus gewoon willen uitleggen dat toen ik klein was – heel klein bedoel ik – ik naar een kinderopvang mocht die me wou opnemen tussen de zogenaamde "normale" kinderen. Zonder aarzelen. En met een groot hart.

Drie jaar lang was Viviane mijn houvast als kinderverzorgster, mijn tweede mama. Fanny, de directrice, heeft zich volop ingezet voor mijn project, zoals alle andere kinderverzorgsters. En ik kan je wel zeggen dat toen ik er weg moest om naar de "grote school" te gaan, er traantjes gevloeid zijn.

Er is daar ook veel gebeurd.

Terwijl alle anderen vrolijk op vier of twee poten rond hotsten, zat ik in mijn eigen kleine wereldje. Mijn vriendjes hadden rap door dat ik niet kon zien. En dus letten ze op voor mij.
Een stukje speelgoed dat verder gerold was ? Een maat bracht het terug !
Mijn ‘tutter’ kwijt ? Een vriendinnetje zwaaide ze heen en weer voor mij zodat ik ze kon horen en vast pakte.
Dorst (ja, die hypofyse hé...) ? Een vriend stak de papfles in mijn mond.
Ze deden gewoon na wat ze de groten met mij zagen doen. Ik was een geval apart en ik werd ook zo aanvaard.
Je ziet dus dat angst voor verschillen niet aangeboren is ! (na!)
Dat was zowel voor mij als voor hen leren leven in een gemeenschap… met ook de heel echte minder mooie kantjes :
Ik had een tof speeltje vast ? Hop iemand pikte het van me (geen idee wie natuurlijk, dat gebeurde dus ook). Maar dat was zonder mijn stemgeluid gerekend dat de kinderverzorgsters direct alarmeerde (een mens moet zich verweren zoals hij kan).

Ik heb er dus fantastische momenten beleefd.
En ik wou gewoon nog eens wat pluimen uitdelen aan Viviane, Fanny, Dominique, Aurore en het hele team van de kinderopvang Gilson, ook al heeft Marie-Anne nu de plaats ingenomen van dat verleden dat ik zo snel vergeet.

foto:
Lou à sa naissance
Van Luc Boland :: mardi 5 avril 2005 à 14:36 :: Verleden tijd :: #145 :: rss


Uw commentaaren

Pourquoi aller à la circus avec un enfant aveugle

Le lundi 1 juin 2015 à 21:38, commentaire par Evelien :: #
 

Een commentaar toevoegen

Naam of bijnaam :
E-mail (facultatief) :
Website (facultatief) :
Commentaar  :
De HTML-code verschijnt als tekst in het commentaar, de netadressen worden automatisch geconverteerd.
 
Version française | English version | Waarschuwing | Schrijf ons | Copyright 2004 - Luc Boland