Dagboek van Lou
een kleine prins als geen ander
  Hallo,
Mijn naam is Lou. Ik ben een jongetje dat de wereld met zijn hart bekijkt…
Niet altijd gemakkelijk voor mijn ouders. Ik ben dus blind en anders (geestelijk dan).
 
 
 

Zoeken

 

Archief

« september 2009
MaDiWoWoDonZaZon
123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930
 

Categorieën

 

Archieven per maand

Lou en de ruimte

 
 
 
 
 
 

Welkom op de "blogs" van Lou.


Zij zagen het levenslicht in het Frans in de herfst van 2003 en worden stuk voor stuk vertaald in uw taal.

Er zullen dus regelmatig nieuwe artikels verschijnen.
 

WAARSCHUWING


Met al mijn excuses voor wie het niet doorheeft, maar alle teksten worden bedacht en geschreven door mij (zijn papa).

Lou is daar momenteel niet toe in staat, zoals hij vandaag ook niet snapt wat een 'computer', 'internet' is, of zich lange tijd op een gesprek kan concentreren. Alleen de toekomst zal ons vertellen of wij erin zullen slagen om hem volledig te doen opnemen in de wereld waarin hij leeft.

Deze verhalen gaan dus wel over dingen en feiten die echt gebeurd zijn, maar ik leg ze uit op basis van zijn gedrag. Maar ik denk niet dat ik me vergis in die uitleg, want ik ken hem na vijf jaar nu wel al door en door.

Nog even dit : Lou en zijn gezin zijn Franstalig, de teksten zijn dus vertaald, maar de zinnetjes die hij zelf zegt worden vaak in zijn moedertaal opgenomen, want zo zegt hij ze ook letterlijk.

Meer informatie? Zien “lees mij”
 

BEDANKT


Zeker ook dank aan de Koning Boudewijnstichting (" Buiten categorie"). De nieuwe opmaak, de hosting en de vertaling waren enkel mogelijk dankzij de financiële steun van de stichting.
 
Veel dank aan Christine Leroy voor de vertaling.
 

RSS Feed

 

Visits


 
 

Résultats de votre recherche de de hyacint.

zaterdag 6 augustus 2005

159. DE roman van de maand (De hyacint 3)

La jacinthe 3Is dat een grap of wat ? Moeder natuur wil mij nu ook al een loer draaien. Die stomme hyacint heeft nu zomaar besloten om haar bloem hoog te dragen.
Ik kan gewoon niet ontsnappen. Het is een complot ! (zie artikels)

Ik moet zeggen dat ik op een dag ineens snapte dat ik groter werd omdat ik ineens aan de kraan van de lavabo kon. Fier dat ik was, want het is plezant om met water te spelen.

Maar da’s nog niet alles... Ik heb ook gesnapt dat ik groter werd dankzij de audiocassettes die papa en mama hebben opgenomen sinds mijn geboorte. Wel ja, omdat ik niet zie, vonden ze dat dit een andere manier was om sporen te bewaren van de tijd die voorbijgaat.
En omdat ik terwijl ik eet om beurt naar alle cassettes luister (de verhalen van Marlène Jobert of de opnames van vroeger), wees mama me erop dat mijn stem veranderd was.
Raar, zeg : ik hoor "loulou" als baby, mijn eerste woordjes, mijn slappe lach. En ik zeg het ook zelf "Dat is Loulou toen hij klein was".

...Dat ze mij dus eindelijk gerust laten met hun hyacint !
Van Luc Boland, om 14:30 :: Dag na dag :: #199 :: Geen reactie
 

maandag 25 juli 2005

156. Proest, proest, proest ! (De hyacint 2)

La jacinthe 2Ik heb lol !
Weet je nog : de hyacint die ik mama en papa cadeau heb gedaan voor kerstmis en die ze me de hele tijd willen doen aanraken om te tonen dat ze goed groeit en ook om me te doen begrijpen dat ik ook langzaam groei ?
Wel, ze groeit niet meer !
Rikiki met de plant ! "Plop", deed een bloemetje tussen de blaadjes, die zelf amper ontwikkeld zijn.
Ze zullen nu iets anders moeten vinden.
In elk geval kunnen ze altijd proberen om me er aan te doen ruiken, maar ze weten wat voor pesthekel ik daaraan heb !
Van Luc Boland, om 14:18 :: Dag na dag :: #196 :: Geen reactie
 


woensdag 29 juni 2005

150. Ik word groot !

la jacintheMijn ouders doen niks anders dan mij uitleggen dat ik groot word (Ze willen mij doen begrijpen dat de tijd voorbij gaat).
Z’hebben zelfs een manier gevonden om dat in mijn koppeke te krijgen.

Voor kerstmis had ik (samen met mijn geliefde juf) een hyacintenbol in een potje gestoken. Ik heb dat potje zelfs versierd…en dat heb ik hen gegeven als kerstcadeau, hoewel ik nu al bijna vergeten was dat ik dat gedaan had.

Papa en mama profiteren er dus van om mij regelmatig te doen voelen aan de hyacint waarvan de stengel nog maar justekes de kop opsteekt. Ja, ja, ze groeit snel, maar wat kan mij dat nu schelen.
Goed, ik doe wat ze zo graag willen en ik voel aan de plant, maar veel enthousiasme kan ik niet opbrengen.

Ze hebben soms van die rare ideeën, mijn ouders ! Volgende keer geef ik ze plastic bloemen, dan laten ze mij gerust ! Na !
Van Luc Boland, om 10:31 :: Dag na dag :: #187 :: Geen reactie
 
Version française | English version | Waarschuwing | Schrijf ons | Copyright 2004 - Luc Boland