Dagboek van Lou
een kleine prins als geen ander
  Hallo,
Mijn naam is Lou. Ik ben een jongetje dat de wereld met zijn hart bekijkt…
Niet altijd gemakkelijk voor mijn ouders. Ik ben dus blind en anders (geestelijk dan).
 
 
 

Zoeken

 

Archief

« mei 2005 »
MaDiWoWoDonZaZon
1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031
 

Categorieën

 

Archieven per maand

Lou en de wind

 
 
 
 
 
 

Welkom op de "blogs" van Lou.


Zij zagen het levenslicht in het Frans in de herfst van 2003 en worden stuk voor stuk vertaald in uw taal.

Er zullen dus regelmatig nieuwe artikels verschijnen.
 

WAARSCHUWING


Met al mijn excuses voor wie het niet doorheeft, maar alle teksten worden bedacht en geschreven door mij (zijn papa).

Lou is daar momenteel niet toe in staat, zoals hij vandaag ook niet snapt wat een 'computer', 'internet' is, of zich lange tijd op een gesprek kan concentreren. Alleen de toekomst zal ons vertellen of wij erin zullen slagen om hem volledig te doen opnemen in de wereld waarin hij leeft.

Deze verhalen gaan dus wel over dingen en feiten die echt gebeurd zijn, maar ik leg ze uit op basis van zijn gedrag. Maar ik denk niet dat ik me vergis in die uitleg, want ik ken hem na vijf jaar nu wel al door en door.

Nog even dit : Lou en zijn gezin zijn Franstalig, de teksten zijn dus vertaald, maar de zinnetjes die hij zelf zegt worden vaak in zijn moedertaal opgenomen, want zo zegt hij ze ook letterlijk.

Meer informatie? Zien “lees mij”
 

BEDANKT


Zeker ook dank aan de Koning Boudewijnstichting (" Buiten categorie"). De nieuwe opmaak, de hosting en de vertaling waren enkel mogelijk dankzij de financiële steun van de stichting.
 
Veel dank aan Christine Leroy voor de vertaling.
 

RSS Feed

 

Visits


 
 

maandag 30 mei 2005

139. Het swingt !

"Juke box, juke box,
je claque des doigts devant le juke box"


Dat zingt Gainsbourg. Ik luister er dikwijls naar sinds ik twee en half ben. Ik ken dat liedje dus door en door.
Wat ik vooral geweldig vind, is dat geknip met de vingers.

Ik had niet veel tijd nodig om dat ook te kunnen.
Op mijn derde leek het wel een stukje stof dat je wreef, maar vandaag ben ik de king van de knip, weg met Elvis of Gainsbourg, hier ben ik !
Ik krijg dat soms. Gelijk wanneer, in feite. Als ik het voel kriebelen in mijn vingers, daar ga ik.

Je moet weten dat ik in mijn latinoperiode zit.
Mijn favorieten zijn "Trio esperança" do Brasil (drie madammen die a cappela zingen), "Brasilero" (die melodieën vind ik zo geweldig dat ik ze helemaal voor jullie kan zingen), en ...La Bamba.
Ja, ja, ik ontsnap ook niet aan dat mediagedoe op de radio.
En omdat mijn zusje Eva het ook mooi vond, heeft mama de cd voor ons gekocht.
Hij zit nog maar pas in de machine en op de eerste noten haal ik al mijn brede glimlach boven en zeg ik: "Het is la Bamba".

Ik heb mama aan Eva horen uitleggen dat het een oud liedje was van toen ze nog jong was, en dat het diende om jongens te leren kennen als je wat verlegen was, want de bedoeling van de dans was dat je iemand uitkoos om te kussen. Bah !

Ik ben in elk geval niet verlegen.
Ik heb geen bamba nodig om met mensen aan te pappen.
Van Luc Boland :: lundi 30 mai 2005 à 18:55 :: Mijn eigen wereldje :: #172 :: rss


Uw commentaaren

Geen commentaaren.

Een commentaar toevoegen

Naam of bijnaam :
E-mail (facultatief) :
Website (facultatief) :
Commentaar  :
De HTML-code verschijnt als tekst in het commentaar, de netadressen worden automatisch geconverteerd.
 
Version française | English version | Waarschuwing | Schrijf ons | Copyright 2004 - Luc Boland